Αιμαγγείωμα ήπατος
Τα αιμαγγειώματα είναι η πιο συχνή καλοήθης εστιακή βλάβη του ήπατος. Η επίπτωση στον γενικό πληθυσμό είναι 0,4-20%, εμφανίζονται πιο συχνά σε γυναίκες και η διάγνωση μπορεί να γίνει σε οποιαδήποτε ηλικία.
Πιο συχνή εντόπιση είναι στον δεξιό λοβό του ήπατος, μπορεί να βρίσκονται όμως και αριστερά, συνήθως είναι μονήρη μπορεί να είναι και πολλαπλά.
Στην πλειοψηφία τους είναι μικρά < 5εκ, το μέγεθος βέβαια ποικίλλει και μπορεί να φτάσουν και τα 20εκ.
Αιτιολογικά θεωρούνται αγγειακές δυσμορφίες.
Η διάγνωση είναι κυρίως απεικονιστική και απεικονίζονται τυπικά στο υπερηχογράφημα σαν μια καλά περιγραπτή υπερηχογενής βλάβη.
Εάν τα χαρακτηριστικά δεν είναι τυπικά ή επί κιρρώσεως ή ιστορικού καρκίνου απαιτείται περαιτέρω τεκμηρίωση με αξονική η μαγνητική τομογραφία.
Τυπικά τα αιμαγγειώματα ανακαλύπτονται τυχαία σε απεικονιστικό έλεγχο και οι ασθενείς δεν έχουν κανένα σύμπτωμα.
Σπάνια μπορεί να αναφέρουν άλγος και αίσθηση πληρότητας στο δεξιό υποχόνδριο και επί μεγάλων αιμαγγειωμάτων συμπτώματα από την πίεση γειτονικών οργάνων.
Σε κάθε περίπτωση βέβαια απαιτείται ο αποκλεισμός άλλων αιτιών πρόκλησης του άλγους.
Οι αιματολογικές εξετάσεις και η φυσική εξέταση είναι χωρίς παθολογικά ευρήματα. Οι βιοχημικές εξετάσεις μπορεί να είναι παθολογικές στην σπάνια περίπτωση επιπλοκής όπως ρήξη, αιμορραγία.
Ως επί το πλείστο δεν απαιτείται θεραπεία. Σε αιμαγγειώματα μεγάλου μεγέθους που προκαλούν συμπτώματα τότε η θεραπευτική απόφαση εξατομικεύεται και βασίζεται στο μέγεθος της βλάβης και στην βαρύτητα των συμπτωμάτων.
Στην εγκυμοσύνη τα οιστρογόνα μπορεί να επηρεάσουν την αύξηση της βλάβης αλλά ο κίνδυνος ρήξης φαίνεται ότι είναι ίδιος και με τις μη έγκυες ασθενείς.
Η πρόγνωση γενικά είναι άριστη γιατί η πλειοψηφία των ασθενών παραμένουν ασυμπτωματικοί και χωρίς επιπλοκές.
Αυτόματη ρήξη ή έπειτα από κοιλιακό τραύμα είναι πολύ σπάνια και συνήθως αφορά στα μεγάλα, περιφερικά αιμαγγειώματα.