Μη αλκοολική λιπώδης νόσος ήπατος - NAFLD
Η μη αλκοολική λιπώδης νόσος του ήπατος είναι η κατάσταση που προκαλείται από την εναπόθεση λίπους στα ηπατοκύτταρα.
Το κλινικό φάσμα της πάθησης είναι ευρύ και περιλαμβάνει το απλό λιπώδες ήπαρ και την μη αλκοολική στεατοηπατίτιδα όπου συνυπάρχει και φλεγμονή.
Η NAFLD είναι η πιο συχνή ηπατοπάθεια με παγκόσμιο επιπολασμό που φθάνει το 25%, προσβάλλει και τα δυο φύλα με υπεροχή των ανδρών.
Η επίπτωση αυξάνει με την ηλικία, εμφανίζεται όμως και σε νέους ακόμα και στην παιδική ηλικία.
Η παθογένεια της νόσου δεν είναι πλήρως διευκρινισμένη φαίνεται βέβαια πως πρωταρχικό ρόλο παίζει η αντίσταση στην ινσουλίνη που είναι το κύριο χαρακτηριστικό του μεταβολικού συνδρόμου.
Η NAFLD εξάλλου θεωρείται η ηπατική εκδήλωση του μεταβολικού συνδρόμου.
Η διάγνωση της νόσου προϋποθέτει την μη κατανάλωση αλκοόλ και τον αποκλεισμό άλλων αιτιών χρόνιας ηπατοπάθειας.
Η διάγνωση της απλής λιπώδους διήθησης γίνεται εύκολα με απεικονιστικές μεθόδους όπως το υπερηχογράφημα, για την διάγνωση όμως της στεατοηπατίτιδας απαιτείται η διενέργεια βιοψίας ήπατος.
Η ελαστογραφία ήπατος (Fibroscan) είναι ένας αρκετά αξιόπιστος δείκτης αρχικής εκτίμησης και παρακολούθησης της ίνωσης.
Οι ασθενείς με NAFLD είναι κατά κύριο λόγο ασυμπτωματικοί και για αυτό θεωρείται μια «ύπουλη νόσος».
Πολλές φορές αναφέρονται γενικά συμπτώματα όπως κόπωση, αδυναμία, πόνος στο δεξιό υποχόνδριο και αίσθημα πληρότητας.
Σε κάθε περίπτωση θα πρέπει να αποκλείονται άλλα πιθανά αίτια.
Η φυσική εξέταση είναι χωρίς ευρήματα, σε προχωρημένα στάδια βέβαια παρατηρούνται τα κλασσικά σημεία της κίρρωσης.
Από τον εργαστηριακό έλεγχο οι ασθενείς με NAFLD έχουν συνήθως αυξημένα επίπεδα ΑLT / AST και / ή γGT.
Η πορεία της πάθησης είναι κατά κανόνα καλοήθης, η στεατοηπατίτιδα όμως μπορεί με την πάροδο του χρόνου να εξελιχθεί σε κίρρωση και ανάπτυξη Ηπατοκυτταρικού καρκίνου.
Ο στόχος της έγκαιρης διάγνωσης είναι να διακοπεί η πορεία της νόσου και να αναστραφεί η υφιστάμενη αρχική βλάβη.
Παρ ότι τα τελευταία χρόνια είναι σε εξέλιξη πολλές κλινικές μελέτες για την ασφάλεια και την αποτελεσματικότητα διαφόρων φαρμακευτικών σκευασμάτων, δεν υπάρχει κάποια εγκεκριμένη φαρμακευτική θεραπεία.
Στην ουσία οι οδηγίες προς τους ασθενείς εστιάζονται σε αλλαγή των διαιτητικών συνηθειών και του τρόπου ζωής.
Αρχικά απαιτείται αντιμετώπιση και ρύθμιση όλων των παραγόντων του μεταβολικού συνδρόμου (ΣΔ, αρτηριακή υπέρταση, δυσλιπιδαιμία). Σε παχύσαρκους ασθενείς με NAFLD συστήνεται απώλεια βάρους με συνδυασμό δίαιτας και σωματικής άσκησης.
Οι διαιτητικές συμβουλές πρέπει να δίνουν έμφαση στον περιορισμό επεξεργασμένων τροφών και αναψυκτικών, των τροφών με υψηλή περιεκτικότητα σε βιομηχανική φρουκτόζη και την υιοθέτηση της Μεσογειακής δίαιτας με καθημερινή κατανάλωση φυτικών ινών και περιορισμό των λιπαρών.
ΟΙ βαριατρικές επεμβάσεις (χειρουργεία για την αντιμετώπιση της παχυσαρκίας) μπορεί να βοηθήσουν ασθενείς με NAFLD και σοβαρή παχυσαρκία.